«لغت نامه دهخدا»
[هَ] (ص مرکب) مجازاً بمعنی زیبارویی که سینهء سپید و صاف دارد. کنایه از سینه ای سپید و خوشرنگ و درخشان : چاک پیراهنی اگر میبود بتو ای صبح مینمودم من.امید (از آنندراج).