چاکل

«لغت نامه دهخدا»

[کَ] (اِ) چاگل. ابریق. کوزهء آب (ناظم الاطباء). و رجوع به چاگل شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر