چالش کنان

«لغت نامه دهخدا»

[لِ کُ] (نف مرکب، ق مرکب) رزم کنان. نبردکنان، هماوردجویان. در جنگ مبارزخواهان و رجزخوانی کنان در میدان نبرد جولان کنان و بداشتن زور و نیرو تظاهرکنان :
عنان بر شه افکند چالش کنان
به صد خاریش بخت نالش کنان.نظامی.
درآمد به ناورد چالش کنان
بخون مخالف سگالش کنان.نظامی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر