چاله چوله

«لغت نامه دهخدا»

[لَ / لِ لَ / لِ] (اِ مرکب، از اتباع) جوی و جر. گودال پودال. جائی که گودالها و فرورفتگی های بسیار دارد. زمین ناهموار و پرنشیب و فراز.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر