«لغت نامه دهخدا»
[مَ / مِ سَ دَ] (مص مرکب) شعر سرودن. شعر گفتن. سخن منظوم گفتن. کلام با وزن و قافیه ساختن. || سرودخواندن، نغمه ساز کردن. شعر و تصنیف با آواز خواندن. سرود و غزل در دستگاه موسیقی خواندن یا نواختن : بزد دست و طنبور در برگرفت سرائیدن چامه اندرگرفت.فردوسی.