«لغت نامه دهخدا»
[خوا / خا] (حامص مرکب) عمل چاووش خوان. آواز و اشعاری که چاووش قافلهء زوار خواند. خواندن چاووش قافله زوار اشعار در منقبت ائمه و مناسب با زیارت اعتاب مقدسه.