«لغت نامه دهخدا»
(ص نسبی) منسوب به چاه. از چاه. || زندانی. محبوس در چاه : نه چاهی را بگه دارد نه گاهی رابه چه دارد ز عفوش بهره ورتر هرکه او افزون گنه دارد.فرخی. - پیغمبر چاهی؛ بعض شعرا از آن به یوسف بن یعقوب اسرائیلی کنایت کنند. یوسف علیه السلام. یوسف بن یعقوب که برادرانش او را در چاه افکندند. یوسف چاهی. - کبوتر چاهی؛ قسمی کبوتر برنگ کبود یا خاکستری که از سایر کبوتران خردترند و بیشتر در بیرون آبادیها، در میان چاههای قنات یا چاههای متروک و مدروس منزل کنند. نوعی کبوتر وحشی برنگ خاکستری سیر که بیشتر در چاههایی از قبیل چاه، قنات چاه آسباب و دیگر چاههای مدروس آشیان کنند. - یوسف چاهی؛ پیغمبر چاهی. یوسف (ع) : یکی یعقوب بن اسحاق و دیگر یوسف چاهی سیم ایوب پیغمبر چهارم یونس متی. منوچهری.