«لغت نامه دهخدا»
[چَ پَ بَ تَ] (مص مرکب)دیوارگونه ای از خار یا نی یا علف اطراف محلی بستن. چپر ساختن. پرچین بستن. پرچین ساختن : کنار جوی از سبزه چپر بست میان کوه از لاله کمر بست.(از جهانگیری). || دیواری در برابر قلعه از خاک و چوب برای تسخیر آن ساختن : لشکر مغول پیرامن شهر فرودآمدند و چپر بستند. (رشیدی). رجوع به چپر و چپر ساختن شود.