«لغت نامه دهخدا»
[چَ دَ چَ کَ / کِ دَ] (مص مرکب) کنایه از مساوات و برابری در رتبه کردن. (آنندراج). مساوات و برابری داشتن در کاری. (مجموعهء مترادفات ص 334) : رتبهء عشق بین که نیلوفر چتر در چتر آفتاب کشد. ظهوری (از آنندراج). در رهت نعلین پوشان بهار چتر در چتر فریدون می کشند. ظهوری (از آنندراج).