«لغت نامه دهخدا»
[چَ رِ زَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب)کنایه از آفتاب باشد. چتر زرین. (انجمن آرا) (آنندراج). برای آفتاب استعمال کنند. (از فرهنگ نظام). چتر روز. چتر سحر : بی جوش خون ز موکب ساغر گذشته ایم بی چتر زر چو لشکر آتش دویده ایم. خاقانی. رجوع به چتر روز و چتر زرین شود.