چتر شام

«لغت نامه دهخدا»

[چَ رِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب)کنایه از شب. کنایه از شب سیاه :
به چتر شام ز انقاس بحر کرده سواد
به تیغ صبح ز کیمخت کوه کرده قراب.
خاقانی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر