«لغت نامه دهخدا»
[چَ رِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب)کنایه از شب. کنایه از شب سیاه : به چتر شام ز انقاس بحر کرده سواد به تیغ صبح ز کیمخت کوه کرده قراب. خاقانی.