چتری

«لغت نامه دهخدا»

[چَ] (اِ) نوعی گیاه که از نباتات تیرهء چتری است و عموماً دارای گل آذین چتری میباشد. در گل آذین چتری(1) مرکب، هر پایک گل به چتر کوچکی بنام چترک(2) منتهی میگردد. (از گیاه شناسی ثابتی ص 451 و 452).
(1) - Corymbe.
(2) - Ombelle.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر