«لغت نامه دهخدا»
[چَ کَ دَ] (مص مرکب)تملق کردن. (ناظم الاطباء). چاخان کردن. چاپلوسی کردن. تملق گفتن. بسخن دروغ کسی را فریفتن. رجوع به چاخان کردن شود.