چخ چخ

«لغت نامه دهخدا»

[چِ چِ] (صوت) چخ. آوازی که بدان سگ را رانند. لفظی که راندن سگ را دلالت کند. در مقابل بیاه! بیاه! که دال بر خواندن سگ است. رجوع به چخ شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر