«لغت نامه دهخدا»
[چِ چِ] (صوت) چخ. آوازی که بدان سگ را رانند. لفظی که راندن سگ را دلالت کند. در مقابل بیاه! بیاه! که دال بر خواندن سگ است. رجوع به چخ شود.