چخنده

«لغت نامه دهخدا»

[چَ خَ دَ / دِ] (نف) آنکه میچخد. کوشش کننده. سعی کننده. کوشا. ساعی. || ستیزه کننده. خصومت گر. دشمنی کننده. ستیزه جو. ستیزه گر. || آنکه بر روی کسی جستن کند. جستن کننده بر روی دیگری. || دم زننده. رجوع به چخ و چخیدن شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر