«لغت نامه دهخدا»
[چَ] (ص نسبی) چرنده. حیوان چرنده. ستور چرنده : وانکه نیابد طریق سوی خرابیت از تو چرا جوید آن ستور چرائی. ناصرخسرو. گر می بخرد بقا نیابی بیهوده چرائی ای چرائی.ناصرخسرو. و شیر حیوان چرائی خوشتر و لطیف تر باشد. (ذخیرهء خوارزمشاهی).