«لغت نامه دهخدا»
[چَ خوَرْ / خُرْ کَ دَ](مص مرکب) چراگاه قرار دادن. مرتع ساختن. جائی را برای چریدن اختیار کردن : در پناه دولت تو در ضمان عدل تو آهوان در بیشه با شیران چراخور کرده اند. ادیب صابر.