«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ بِ نِ / نَ دَ](مص مرکب) روشنی پیش پای کسی گذاشتن. رفع تاریکی و ظلمت کردن. چراغ بر سر راه برای روشن بودن معبر نهادن. معبر و گذرگاه را بوسیلهء چراغ روشن ساختن : رخ برفروز و غاشیه بر دوش ماه نه خورشید را ز حسن چراغی براه نه. طالب آملی (از آنندراج). زچشم دل بکام آرزویم چراغی نه براه گفتگویم.منیر (از آنندراج).