«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ غِ چَ / چِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایه از فرزند است. (برهان). کنایه از فرزند محبوب و عزیز. (انجمن آرا) (آنندراج). نظیر «قره العین» در عربی. (حاشیهء برهان چ معین). فرزند. (ناظم الاطباء) (مجموعهء مترادفات ص 286). مرادف جگرگوشه، جگربند، میوهء دل، نور چشم، پور. (مجموعهء مترادفات ص 286) : بدو گفت ای چراغ چشم مادر سزد گر نالی از بهر برادر. فخرالدین اسعد (ویس و رامین). رجوع به فرزند شود.