چراغ چشم

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ غِ چَ / چِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایه از فرزند است. (برهان). کنایه از فرزند محبوب و عزیز. (انجمن آرا) (آنندراج). نظیر «قره العین» در عربی. (حاشیهء برهان چ معین). فرزند. (ناظم الاطباء) (مجموعهء مترادفات ص 286). مرادف جگرگوشه، جگربند، میوهء دل، نور چشم، پور. (مجموعهء مترادفات ص 286) :
بدو گفت ای چراغ چشم مادر
سزد گر نالی از بهر برادر.
فخرالدین اسعد (ویس و رامین).
رجوع به فرزند شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر