چراغچی باشی

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ] (ص مرکب، اِ مرکب) منصبی از مناصب درباری. رئیس چراغچی ها. بزرگتر چراغداران دربار پادشاه یا خانهء اعیان. آنکه رسیدگی به کار چراغچی ها را بر عهده دارد.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر