چراغ درگرفتن

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ دَ گِ رِ تَ](مص مرکب) روشن شدن چراغ. درگیر شدن چراغ. فروزان شدن چراغ. لازم چراغ برگرفتن. (ارمغان آصفی) :
بر آن رخ اعتمادم هست چندانک
چراغ از هیچ کویی درنگیرد.خاقانی.
ز دیدار تو یوسف را زلیخا مهر برگیرد
چراغ دیدهء یعقوب از روی تو درگیرد.
صائب (از ارمغان آصفی).
|| و بمعنی روشن کردن و افروختن و درگیراندن چراغ و چراغ برکردن و چراغ برگرفتن :
آفتاب منی و من بچراغت جویم
خاصه کز سینه چراغی بسحر درگیرم.
خاقانی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر