چراغ نهادن

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ نِ / نَ دَ] (مص مرکب) چراغ روشن کردن. چراغ برافروختن. سوختن و افروختن چراغ. || کنایه از برافروختن. تحویل از برجی ببرجی :
چو اندر بره خور نهادی چراغ
پسش دشت بودی و در پیش باغ.فردوسی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر