«لغت نامه دهخدا»
[چَ گَ] (ص مرکب)(1) حیوانات چرنده را گویند. (برهان) (انجمن آرا) (آنندراج) (جهانگیری) (ناظم الاطباء). حیوان رهاکرده شده در چراگاه. (ناظم الاطباء). چرنده. چراکننده. جانور چرنده : گهی با چراگر چراگر شدی گهی با پرنده پرآور شدی. خواجو (از جهانگیری). (1) - از: چرا + گر (پسوند اتصاف). (از حاشیهء برهان چ معین).