«لغت نامه دهخدا»
[چَ خِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) نوعی از انواع چرخ که حرکت دوری دارد و با گردش خود سنگ آسیا را به حرکت درمیآورد. چرخ آسیا که اصلاً بوسیلهء آب به گردش و حرکت درمی آید. (ولی توسعاً به آسی که بوسیلهء باد و غیره حرکت کند، نیز اطلاق شده). چرخ آسیای بادی(1). چرخ مخصوص آسیا : نرگس بسان یکی پره آسیاست آن چرخ آسیا که ستون زمردین کنی چرخش ز زر زرد کنی وآنگهی در او دندانهء بلورین گردش تو درکنی. منوچهری (دیوان چ دبیرسیاقی). چون تاب جمال تو نیاوردیم سرگشته چو چرخ آسیا گشتیم.عطار. رجوع به چرخ شود. (1) - Moulinet.