چرخ اندازی

«لغت نامه دهخدا»

[چَ اَ] (حامص مرکب)کمانداری. || تیراندازی با کمان سخت. تیراندازی. رجوع به چرخ انداز شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر