«لغت نامه دهخدا»
[چَ خِ بُ لَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) چرخ. آسمان. سپهر بلند. بلند آسمان. کنایه از آسمان و سپهر. چرخ گردان. چرخ گردنده : که گفتت برو دست رستم ببند نبندد مرا دست چرخ بلند.فردوسی. من آگاهی از فر یزدان دهم هم از راز چرخ بلند آگهم.فردوسی. این چرخ بلند را همی بین بر خاک و هوا و آب و آذر.ناصرخسرو. رجوع به چرخ و چرخ گردنده شود.