چرخ بلند

«لغت نامه دهخدا»

[چَ خِ بُ لَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) چرخ. آسمان. سپهر بلند. بلند آسمان. کنایه از آسمان و سپهر. چرخ گردان. چرخ گردنده :
که گفتت برو دست رستم ببند
نبندد مرا دست چرخ بلند.فردوسی.
من آگاهی از فر یزدان دهم
هم از راز چرخ بلند آگهم.فردوسی.
این چرخ بلند را همی بین
بر خاک و هوا و آب و آذر.ناصرخسرو.
رجوع به چرخ و چرخ گردنده شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر