«لغت نامه دهخدا»
[چَ] (نف مرکب) مرادف آسمان تاب. (آنندراج). تابندهء بر چرخ. کنایه از ماه و اختران تابناک : بروز مردی او کیست شه سوار فلک غزاله نام زنی چرختاب و چرخ نشین. سلمان ساوجی. گر ماه چرخ تاب گشاید نقاب را خواهد نشاند در پس چرخ آفتاب را. سیفی (از آنندراج)(1). || مجازاً بمعنی زیبارخان و ماهرویان. || آنکه ابریشم را بر چرخ تاب دهد برای باریک و دراز شدن. (آنندراج). کسی که ابریشم را بر چرخ تاب دهد. (1) - شواهد معنی اول به معنی دوم نیز تواند بود.