چرخ دار

«لغت نامه دهخدا»

[چَ] (نف مرکب) بمعنی کماندار است. (آنندراج). دارندهء کمان. آنکس که با کمان تیراندازی کند :
ز شه برجی قضا را چرخداری
ملک را دید در میدان برابر.
حکیم ازرقی (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر