«لغت نامه دهخدا»
[چَ خِ مُ دَوْ وَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) چرخ. آسمان. (ناظم الاطباء) : ای خوانده بسی علم و جهان گشته سراسر تو بر زمی و از برت این چرخ مدور. ناصرخسرو. این چرخ مدور چه خطر دارد زی تو چون بهرهء خود یافتی از دانش مضمر. ناصرخسرو. || بخت ناپایدار. (ناظم الاطباء).