چرک دندان

«لغت نامه دهخدا»

[چِ کِ دَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کثافت دندان. بار دندان. جرم دندان. طَلَم. طَلیّ. (منتهی الارب). رجوع به چرک شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر