چرک کردن

«لغت نامه دهخدا»

[چِ کَ دَ] (مص مرکب)(1)آلوده کردن. کثیف کردن. ملوث کردن. چرکین کردن. رجوع به چرک و چرکین شود. || با کیسه به بدن مالیدن تا چرک بیرون آید که عموماً در حمام میشود. (فرهنگ نظام). گرفتن چرک تن در حمام با کیسه یا صابون و جز آن. شوخ کردن. رجوع به چرک و چرک گرفتن شود. || فساد کردن زخم دمل. پیدا شدن مادهء چرکین در زخم. ریمناک شدن زخم.
(1) - Salir.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر