«لغت نامه دهخدا»
[چَ گَ] (ص مرکب) دباغ و کسی که پوست را دباغی میکند. (ناظم الاطباء). صَرّام. چرمساز. پوست پیرا. آنکس که پوست ناپیراسته را تبدیل به چرم پیراسته کند. رجوع به چرمساز و چرمگر شود. - به چرمگر نگرستن گاو، نگاه کردن گاو به -چرمگر؛ مثل است در مورد کسی که به خشم و نفرت در کسی یا چیزی نگرد : از بهر سه بوسه ای بت بوسه شمر چون گاو بچرمگر، بمن در منگر.فرخی. در من نگری مثل گاو پیر که بچرمگر نگرد. (از قره العیون).