«لغت نامه دهخدا»
[چَ نَ / نِ] (ص نسبی) منسوب به چرم. (ناظم الاطباء). چیزی که از چرم ساخته شده. (فرهنگ نظام). آنچه از چرم کنند. چرمی. چرمین. از چرم. رجوع به چرم و چرمی و چرمین شود. || (اِ مرکب) کیرکاشی. (برهان ذیل چرمه). آلتی که از چرم سازند و زنان حکه پر فروکنند. (آنندراج). کیر کاشی و مچاچنگ. (ناظم الاطباء). ذکر مصنوعی که از چرم ساخته میشد. (فرهنگ نظام). چرمه : ای پنجه حلال دختر چرمینه فرزند رشید مادر چرمینه هر جا که کشی باده ز مینای کله باشد گزکت نیشکر چرمینه. شفایی (از آنندراج). رجوع به چرمه شود.