چرنگیدن

«لغت نامه دهخدا»

[چِ رِ دَ] (مص جعلی)(1) آواز صدا کردن گرز و مانند آن باشد بسبب زدن آن بر جایی. (برهان) (آنندراج). آواز و صدای چرنگ کردن. (ناظم الاطباء). صدا برآمدن از گرز و امثال آن، هنگام بکار بردنش در نبرد. جرنگیدن :
چرنگیدن گرزهء گاوچهر
تو گفتی همی سنگ بارد سپهر.فردوسی.
ز آواز اسبان و بانگ سران
چرنگیدن گرزهای گران.فردوسی.
رجوع به چرنگ شود.
|| صداکردن زنگ و درای. آواز برخاستن از جرس و درای و نظایر آنها :
ز بس نالهء کوس با کره نای
چرنگیدن زنگ و هندی درای.فردوسی.
به ابر اندرآمد دم کره نای
چرنگیدن گرز و هندی درای.فردوسی.
رجوع به چرنگ شود.
(1) - از چرنگ + یدن (پسوند مصدری).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر