چزک

«لغت نامه دهخدا»

[چِ] (اِ) بمعنی چزغ است که خارپشت باشد. (برهان) (آنندراج). خارپشت باشد. (جهانگیری) (انجمن آرا). چزغ و خارپشت. (ناظم الاطباء). چزغ. (فرهنگ نظام) :
سینه را همچو چزک(1) ساز حصار
زان سپس باش گو جهان پر مار.سنائی.
چزک را چون نه تیغ و نه سپر است
سینه مر چزک را حصار سر است.سنائی.
رجوع به چزغ و چژک و چژ شود.
(1) - ن ل: جژک [ جیم و ژ فارسی ].
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر