«لغت نامه دهخدا»
[چَ] (نف) پیوسته و متصل و ملصق. (آنندراج). متصل و ملصق و چسبیده و پیوسته. (ناظم الاطباء). چسپ : تن مده اختلاط چسپان را جامهء تنگ زود پاره شود.؟ (از آنندراج). || شایسته و سزاوار. || تنگ. (ناظم الاطباء). || تند. چالاک چسپ. جلد. فرز. تر و چسپان. تر و چسپ. رجوع به چسپ شود.