چشش

«لغت نامه دهخدا»

[چَ شِ] (اِمص) چشیدن. (ناظم الاطباء). عمل چشیدن. مزه کردن. آزمودن طعم چیزی. || (اِ) ذائقه و طعم. (ناظم الاطباء). ذوق. (ربنجنی). چشائی. چشایی :
پارسی گوییم، یعنی این کشش
زان طرف آمد که آمد آن چشش.مولوی.
رجوع به چشایی شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر