«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ خوا / خا دَ](مص مرکب) چشم خواباندن و چشم خوابانیدن. (از آنندراج). تغافل کردن. (از آنندراج). - چشم خوابیدن از کسی؛ چشم خواباندن و چشم پوشیدن از آن کس. بخشودن و عفو کردن : دگر آنکه مغزش بجوشد ز خشم بخوابد بخشم از گنه کار چشم.فردوسی.