چشم روشن

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ مِ رَ / رُو شَ](ترکیب وصفی، اِ مرکب) دیدهء روشن. چشم بینا. مقابل چشم تاریک و دیدهء تاریک.
-چشم ما روشن گفتن؛ کنایه از چیزی عجیب و غریب دیدن یا حادثهء غیر مترقبه ای اتفاق افتادن. (از آنندراج) :
غبار خیل تو چون بر سپهر کحلی شد
ستاره ها همه گفتند چشم ما روشن.
کمال اسماعیل (از آنندراج).
- || نیز بمعنی چشم روشنی گفتن و مبارکباد گفتن است کسی را که خبر خوشی دریافت داشته یا امر خیری برای او اتفاق افتاده. (از آنندراج) :
هان بیعقوب بگوئید که از گمشده ات
میرسد پیرهنی چشم تو روشن باشد.
حاتم کاشی (از آنندراج).
رجوع به چشم روشنی شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر