«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ زَ دَ / دِ] (حامص مرکب) چشم زخم. عین الکمال. اثر چشم بد و شور : و خاصیتش [ خاصیت فیروزه ] آنکه چشم زدگی بازدارد. (نوروزنامهء خیام).