چشمسار

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ] (اِ مرکب) چشمه سار. جائی که چشمهء آب بسیار دارد. || سرچشمه. (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر