«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ مِ عُرْ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) ظاهراً کنایه از چشم نابیناست : سواد هند خاطرخواه باشد بیکمالان را نماید خانهء تاریک روشن چشم عریان را. حضرت شیخ (از آنندراج).