چشم عقل

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ مِ عَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) دیدهء عقل. چشم خرد. دیدهء باطن. چشم دل :
به چشم عقل درین رهگذار پرآشوب
جهان و کار جهان بی ثبات و بی محل است.
حافظ.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر