«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ مِ عَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) دیدهء عقل. چشم خرد. دیدهء باطن. چشم دل : به چشم عقل درین رهگذار پرآشوب جهان و کار جهان بی ثبات و بی محل است. حافظ.