چشمک زدن

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ مَ زَ دَ] (مص مرکب) قسمی برهم زدن چشم بقصد ایماء و اشاره. اشاره کردن با گوشهء چشم. نوعی غنج و دلال کردن معشوق برای عاشق :
چشمکی مزنه و دلی مبره
چشمک دیگرش کمک مکنه.
شاعر خراسانی(1) (از انجمن آرا).
رجوع به چشمک و چشمک زن و چشمک کردن شود.
(1) - به لهجهء خراسانی (سبزواری).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر