چشم نمائی

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ نُ / نِ / نَ] (حامص مرکب) کنایه از تهدید و تخویف. (آنندراج). چشم غره. نگاه خشم آلود :
طور برخورد تو تکلیف جدائیست بمن
برقیبان نظرت چشم نمائی است بمن.
اشرف (از آنندراج).
رجوع به چشم نمائی کردن شود.
|| سرزنش و طعنه و ملامت. (ناظم الاطباء).
نگاه از روی ملامت و سرزنش. رجوع به چشم نمائی کردن شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر