«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ نُ / نِ / نَ] (حامص مرکب) کنایه از تهدید و تخویف. (آنندراج). چشم غره. نگاه خشم آلود : طور برخورد تو تکلیف جدائیست بمن برقیبان نظرت چشم نمائی است بمن. اشرف (از آنندراج). رجوع به چشم نمائی کردن شود. || سرزنش و طعنه و ملامت. (ناظم الاطباء). نگاه از روی ملامت و سرزنش. رجوع به چشم نمائی کردن شود.