«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ کَ دَ] (مص مرکب) چشم بازکردن و گشادن. نظر واکردن و گشادن و دیده برکردن و گشادن. (آنندراج). بازکردن و گشادن چشم : پوشیده چشم میگذرد از عزیز مصر آئینه ای که چشم به روی تو واکند. صائب (از آنندراج).