چشم وگوش بسته

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ مُ بَ تَ / تِ](ص مرکب) شخص بی تجربه و بی اطلاع. آن کس که سرد و گرم روزگار نچشیده و از حقایق امور سر در نیاورده است. نظیر کور و کر در تداول عامه. مقابل چشم وگوش باز.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر