چشمهء آتشفشان

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ مَ / مِ یِ تَ فَ / فِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) کنایه از آفتاب عالمتاب است. (برهان). کنایه از آفتاب باشد. (انجمن آرا). مرادف چشمهء خاوری و چشمهء گرم. (از انجمن آرا). کنایه از آفتاب. (آنندراج). مرادف چشمهء گرم و چشمهء روشن و چشمهء خاوری و چشمهء سیماب و چشمهء سیماب ریز. (آنندراج). کنایه از چشمهء خور و چشمهء خورشید. چشمهء آتش :
وقت سرد است آتش افزون کن کز ابر
چشمهء آتش فشان پوشیده اند.خاقانی.
رجوع به چشمهء آتش شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر