چشمهء حیات

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ مَ / مِ یِ حَ](ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایه از آب زندگی. چشمهء آب حیات. چشمهء آب زندگی. چشمهء حیوان. چشمهء خضر. چشمهء زندگی :
ای خاک بر سر فلک آخر چرا نگفت
کاین چشمهء حیات مسازید جای خاک.
خاقانی.
مصطفی چشمهء حیات و مرا
خضر چشمه به آب دیده ستند.خاقانی.
لبهای تو خضر اگر بدیدی
گفتی لب چشمهء حیاتست.سعدی.
نقل است که ذوالقرنین در اوقات سیر بلاد و امصار حدیث چشمهء حیات استماع کرد و بجانب چشمهء حیات و ظلمات نهضت فرمود. (حبیب السیر چ قدیم تهران جزء اول از ج 1 ص 16). رجوع به چشمهء حیوان و چشمهء زندگی شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر