«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ مَ / مِ یِ سَ سَ](ترکیب اضافی، اِ مرکب) نام جویی در بهشت. (آنندراج).آب سلسبیل. || در اصطلاح لوطیان مقعد را گویند. (از آنندراج).